Dłużnik posiada swoje prawa. Czego nie wolno komornikowi?

Wizyta komornika sądowego nie stanowi raczej miłego doświadczenia. Kiedy myślimy, że wszystko się nam wali, warto zachować zimną krew i zapoznać się z kilkoma istotnymi informacjami. Przede wszystkim musimy pamiętać, że podczas wykonywania egzekucji, dłużnik posiada swoje prawa, których komornik musi obowiązkowo przestrzegać.

Jeżeli komornik rażąco naruszy nadane mu przez państwo prawo może zostać nawet wydalony ze służby. Należy pamiętać również o tym, że za działania swoich pracowników odpowiada również komornik.

Uprawnienia komornika określa ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji. Zgodnie z powyższą ustawą komornik sądowy ma status funkcjonariusza publicznego i działa przy sądzie rejonowym. Wykonuje on tytuły wykonawcze i egzekucyjne, a także orzeczenia sądowe odnośnie spraw o roszczenia niepieniężne i pieniężne, jak również zajmuje się zabezpieczaniem roszczeń.

Zgodnie z wyżej wymienioną ustawą komornik ma obowiązek postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, złożonym ślubowaniem, jak i zasadami etyki zawodowej. Warto pamiętać także o tym, że zgodnie z ustawą komornik podczas wykonywania czynności ma obowiązek legitymować się identyfikatorem, który został wydany przez Krajową Radę Komorniczą (na identyfikatorze powinno być zawarte imię, nazwisko, zdjęcie, oznaczenie sądu rejonowego, przy którym działa konkretny komornik, jak i określenie pełnionej funkcji).

Kiedy komornik nie zapuka do naszych drzwi ?

Bardzo ważnym ograniczeniem działania komornika jest wyznaczony ustawowo czas, w którym może on podjąć działania egzekucyjne u dłużnika. Ustawa ta określa, że może on wykonywać swoje czynności tylko w dni robocze i w soboty w godzinach od 7 do 21. Jeżeli zamiarem komornika jest wykonanie swoich czynności w dni, które są ustawowo wolne od pracy, albo też w godzinach nocnych ma obowiązek uzyskania zgody podpisanej przez prezesa sądu rejonowego. Jeżeli komornik rozpocznie swoją pracę przed godziną 21, może wykonywać dalsze czynności bez zgody sądu, niemniej jednak musi udowodnić, że ich przerwanie skutkowałoby znacznym utrudnieniem egzekucji.

Szkody wyrządzone przez komornika

Zgodnie ze wspomnianą już ustawą komornik ma obowiązek naprawienia ewentualnie wyrządzonej przez siebie szkody, która jest wynikiem zaniechania podczas wykonywania czynności, lub też niezgodnego z prawem działania. Skarb państwa odpowiada solidarnie za szkodę wraz z komornikiem.

Komornik ma prawo zlecenia asesorowi komorniczemu przeprowadzenia egzekucji, jak również innych czynności, które określa ustawa. W zakresie postępowania egzekucyjnego za działanie własnych pracowników w terenie, albo w kancelarii komornik odpowiada, jakby to były jego własne działania.

Dłużnik płaci za wykonanie egzekucji

Dla wszystkich spraw, które trafiają w ręce komornika tworzy się osobne akta, które po zakończeniu postępowania są archizowane na właściwy czas przez Krajową Radę Komorniczą. Na wydatki, które poniesie komornik w toku egzekucji ma prawo zażądać zaliczki od osoby, albo podmiotu, który wniósł o dokonanie tejże egzekucji, czyli od wierzyciela. Wydatki komornika to chociażby opłaty za ogłoszenia prasowe, należności dla biegłych, transport specjalistyczny, koszty działania komornika poza własnym rewirem, czy opłaty za przechowanie rzeczy, które trafią na licytacje komornicze. Komornik ma obowiązek rozliczenia z wydatkowanej zaliczki, a jeśli nie wykorzystał jej w całości, pozostałą część musi zwrócić. Koszty egzekucji ponad otrzymaną kwotę zaliczki stanowią obciążenie dla wierzyciela. Za wykonanie postanowienia sądu o zabezpieczaniu roszczenia pieniężnego wierzyciel ma obowiązek zapłacenia komornikowi 2 procent wartości całego roszczenia. Część opłat egzekucyjnych będzie musiał ponieść także dłużnik.

Jeżeli zadaniem komornika jest dokonanie czynności egzekucyjnych w sprawach odnośnie rozszczeń pieniężnych, wówczas od dłużnika pobierana jest tak zwana opłata stosunkowa. Jest to piętnaście procent wartości roszczenia (maksymalnie może to być 30-krotność przeciętnego w danym roku miesięcznego wynagrodzenia). Niemniej jednak, jeżeli komornik w toku egzekucji zajmuje świadczenia rentowne dłużnika, środki pieniężne z tytułu umowy o pracę, zasiłek dla bezrobotnych, emeryturę, czy stypendium, wówczas będzie pobierał od dłużnika znacznie niższą opłatę, bowiem w wysokości 8 procent wartości całego roszczenia pieniężnego. Opłatę stosunkową komornik pobiera proporcjonalnie do zajętych przez niego kwot. Są jednak sytuacje, kiedy ta kwota będzie dużo niższa (zostało to określone w art. 49 ustawy). Ponadto dłużnik może złożyć do sądu rejonowego, przy którym działa komornik wniosek o obniżenie opłat (w terminie 7 dni od dnia, kiedy dłużnik uzyskał informację, albo też od dnia, w którym doręczono postanowienie komornicze w tejże sprawie). Sąd podczas rozpatrywania wniosku o obniżenie opłat będzie brał pod uwagę dochody i sytuację majątkową dłużnika, jak również nakład pracy komornika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *